Self-coached richting Ironman Kalmar

Na het afsluiten van het seizoen 2019 op de halve triatlon van Damme was het tijd om de weg richting Ironman Kalmar te gaan uitstippelen.
Vraag 1 op de weg richting Kalmar was, ga ik opnieuw mijn eigen weg of roep ik de hulp in van een meer ervaren coach?

Het antwoord, na veel wikken en wegen: ik ga ook deze uitdaging “self-coached” aan.
En wel om volgende redenen:

  • Ik maakte in 2019 ongelofelijk veel progressie. Niet geheel onlogisch aangezien progressie maken in een nieuwe sport niet geweldig moeilijk is. Maar de trainingen die ik uitkoos om tot die progressie te komen zullen ook wel wat geholpen hebben.
  • Ik wist te pieken op het perfecte moment. De uitslag laat het niet geheel uitschijnen want ik maakte andere beginnersfouten, maar ik had in Praag een ongelofelijk goede dag. Ik zwom beter als ooit ervoor en ik fietste met superbenen rond. De fouten die ik maakte op vlak van voeding zorgden ervoor dat ik die piekform niet kon tonen in het lopen maar toch was het echt mijn beste dag van het seizoen.
  • Ik leerde uit mijn fouten! Ik vloog er in het begin van het seizoen wat te enthousiast in, ik ‘verwaarloosde’ mijn voedingsplan richting Praag,… Fouten die me hier en daar zuur opbraken, maar vooral fouten die me veel bijleerden en die ik niet meer zo snel zal maken.
  • Ik ken mezelf ondertussen ongelofelijk goed. Ik doe ondertussen bijna 20 jaar op een competitieve tot super competitieve manier aan sport en dat heeft er voor gezorgd dat ik mezelf aardig goed begin te kennen. Ik weet perfect op welke prikkel mijn lichaam snel of traag reageert, welke prikkels dan weer gevaarlijk zijn of welke prikkels maar weinig effect hebben op mijn lichaam.
  • Ik ben enorm gepassioneerd door sportcoaching. De trainingsleer heeft nog maar weinig geheimen voor me, ik blijf me verdiepen in de nieuwe wetenschappelijke aanbevelingen en probeer me in het technische nummer dat zwemmen is en waar ik eerder een beperkte achtergrond had helemaal bij te lezen.
  • En last but not least. [Opgelet, er volgt wat zelf stoef] Ik geloof/weet dat ik een (op en) top trainer ben! Ik heb het in me om trainer te zijn, ik zie/voel (zelfs bij mezelf) zaken die iemand anders niet ziet en ik heb gewoon de ambitie om een ongelofelijk goede sportcoach te worden.

Wil dat zeggen dat ik me nooit zal laten begeleiden door een andere trainer? Zeker en vast niet! Ik ben absoluut van plan om in de komende jaren nog samen te werken met andere coaches om ook eens een andere kijk op de zaak te ontdekken.
En op het vlak van zwemmen is dat zelfs nu al het geval aangezien ik voor het zwemmen vaak aansluit bij de clubtrainingen die worden begeleid door Joris Buyl.

De komende weken probeer ik hier te omschrijven welke keuzes ik maak “on the road to IM Kalmar”. Welke trainingen doe ik wanneer? Hoe ziet een microcyclus er uit? Uit hoeveel mesocycli bestaat mijn voorbereiding?