Challenge Prague, Triathlon

Isaac 043 triatlon Maastricht

Een zevende plaats, fietsen aan net geen 40km/u, zwemmen aan een tempo van 1’40″/100m, 10km lopen in 38′ en dat allemaal tijdens mijn eerste individuele (non-drafting) triatlon in 3MD kleuren.
Van een motivatieboost gesproken!

Alles is eigenlijk al gezegd in de inleiding.
Wat een heerlijke wedstrijd deed ik afgelopen weekend!

Ik koos als eerste individuele triatlon voor de ‘Isaac 043 triatlon’ te Maastricht. Een non-drafting triatlon over de kwart afstand waarbij we dus 1000m moesten zwemmen, 40km moesten fietsen zonder dat we in elkaars wiel mochten zitten en afsluitend nog eens 10km lopen.

Sinds ik me eind vorig jaar aansloot bij 3MD maakte ik een enorme vooruitgang in het zwemmen, deed ik heel wat meer fietskilometers dan ooit ter voor (aangezien ik een klein jaar geleden gewoon geen koersfiets had) en deed ik een pak minder loopkilometers door eerst een aanslepende blessure en daarna omdat ik nu eenmaal nog twee andere sporten moet trainen.
Ik had met andere woorden ontzettend veel zin in die eerste individuele triatlon en was ook ontzettend benieuwd of ik het goeie trainingsgevoel kon omzetten naar de wedstrijd.

En zoals je al kon lezen in de inleiding lukte dat meer dan behoorlijk.

Ik sprong samen met 73 andere atleten in het water tijdens de ‘elite-reeks’, iets later startten er ook nog ruim 220 atleten tijdens de ‘recreanten-reeks’ over dezelfde afstand. Starten op de 2de rij vond ik na 50m al geen goed idee meer toen ik onder water werd getrokken, voeten in mijn gezicht kreeg en nog enkele andere rake klappen kreeg. Gelukkig werd de groep niet veel later uit elkaar getrokken en kreeg ik dus wat meer plaats waardoor ik ook behoorlijk in mijn eigen ritme kwam.
Na 17’03” kroop ik als 19e uit het water. Een tijd die in eerste instantie wat tegen viel, maar achteraf bekeken mag ik hier absoluut niet over klagen.

De wissel ging behoorlijk vlot en ik kroop 2 minuten later dus al op mijn fiets. Eenmaal op de fiets had ik meteen het goede gevoel te pakken. Het eenvoudige parcours, 5km met een bocht of 4 in de ene richting en vervolgens 5km in de andere richting zonder bochten en een u-turn om af te sluiten, leende zich uitstekend om echt te knallen en dat probeerde ik dan ook te doen.
In de eerste van 4 ronden zakte het tempo nauwelijks onder de 40km/u en dat verbaasde me toch behoorlijk. De hartslag was behoorlijk hoog, maar ik haalde zo vlot mensen in dat ik echt wel in de juiste flow zat om dit tempo nog 3 ronden vol te houden.
De hartslag zakte iets in de volgende ronden, het tempo nauwelijks en na 1u fietsen zag ik maar liefst 39,6km verschijnen op mijn horloge. Een tempo waar ik vooraf zelfs niet van durfde dromen.
Halfweg de fietsproef kreeg ik voor het eerste ook te horen op de hoeveelste plaats ik lag en die 15e plaats die me werd toegeroepen zorgde voor nog een extra boost.
Na een dik uur en een dikke 40km plaatste ik mijn fiets na wat gesukkel (ik liep mijn plaats in de wisselzone voorbij en viel nog eens bij het draaien toen ik dit doorhad) terug op zijn plaats en kon ik aan het lopen beginnen.

Ook in het lopen kwam ik behoorlijk snel in een degelijk tempo. Na mijn debacle van vorig jaar (ik deed tijdens mijn eerste kwarttriatlon 58′ over 10km door maagproblemen) was ik ontzettend opgelucht dat ik deze keer met een minimum hoeveelheid last in de maag/buik aan het lopen was kunnen beginnen. Een toeschouwer riep me direct na de wissel toe dat ik op plaats 11 liep en in de eerste ronde wist ik nog enkele mensen in te halen waardoor ik dus een plaatsje in de top 10 bemachtigd had.
In de 2de en 3de ronde nam de last in de maag jammer genoeg opnieuw een beetje toe maar ik wist het tempo wel nog steeds onder de 4’00/km te houden. Ik probeerde aan de post wat te drinken, maar hierdoor kreeg ik in de laatste ronde dan weer stevige steken. Het tempo zakte aanzienlijk, maar gelukkig werd ik hierdoor opgejaagd door mijn dichtste achtervolger waardoor ik mezelf kon overtuigen om toch nog even het tempo te verhogen om mijn positie veilig te stellen.

Na 1 uur, 59 minuten en 56 seconden kwam ik als 7de over de finish.
Een resultaat waar ik niet van durfde dromen op voorhand en ik kwam dan ook met een brede glimlach over de lijn.

Een meer dan geslaagde eerste individuele triatlon sinds ik gericht aan het trainen ben en een echte boost om er de komende maanden nog stevig tegenaan te gaan.

Ondanks de euforie onthoud ik toch nog enkele werkpunten voor de komende wedstrijden en trainingen:

  • Blijven oefenen op het eten en drinken tijdens het trainen zodat ik tegen Praag echt zonder maagproblemen mijn halve marathon kan afleggen en ik een volledig uitgetest ‘voedingsplan’ heb.
  • De loopkilometers na het blessureleed terug wat proberen verhogen zodat ik in de buurt kan komen van mijn oude loopniveau.
  • Een vooral, blijven verder doen zoals ik bezig ben want blijkbaar zorgt dit voor een behoorlijk goeie conditie en ik geloof dat ik het niveau nog wel wat kan verhogen.

De komende 3 weken plan ik opnieuw stevige trainingsweken, gevolgd door 2 wedstrijden om dan nog een laatste stevige trainingsblok te kunnen inplannen voor we richting Praag afzakken.

Nog een kleine twee maand te gaan!

Mijn “road to Praag” statistieken:

  • Zwemmen: 161,9km gezwommen
  • Fietsen: 4543,8km gefietst
  • Lopen: 657,7km gelopen
  • Nog 58 dagen tot Challenge Prague

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *