Atletiek, Dodentocht, Marathon, Marathon Rotterdam 2018

Een maand geblesseerd

Het is vandaag exact één maand na de dodentocht.

 

Het is ook één maand geleden sinds ik nog eens echt heb kunnen lopen.

De boosdoener?

De iliotibiale banden!
Links en rechts dan nog wel!

Vele doktersbezoekjes, heel wat inspuitingen met Traumeel en twee korte testloopjes verder is de progressie helaas nog niet wat ze moet zijn. Wel positief is het verdwijnen van het laatste vocht uit mijn knie en het feit dat de zwelling van de pezen zo goed als volledig verdwenen is.

We zijn dus op de goede weg!

Via kiné, wat afzien op de Foamrol en wat onderhoudende stabilisatietraining hoop ik snel toe te zijn aan een volgende testloopje.
Hopelijk deze keer met een positieve afloop.

Ondertussen komt de marathon van Rotterdam alweer wat dichterbij!

Nog 208 dagen!

Ik hoop op dag 200 toch echt stilletjes aan mijn basis te kunnen beginnen werken.

Wat ik in ieder geval geleerd heb van mijn dodentocht avontuur/blessures is dat ik enkel zal deelnemen als ik me 100% heb kunnen voorbereiden.